午夜时分，揽月宫。 荷花池畔，萧泠汐手托香腮，静静的坐在那里看着在柔和

午夜时分，揽月宫。

荷花池畔，萧泠汐手托香腮，静静的坐在那里看着在柔和夜风下微波荡漾的池水。明亮的月光在池面上折射着皎洁的光华，轻柔的映照着她的雪脸和灵动中带着迷茫的美眸。

她在这里已经坐了很久，不知在想着什么。

“小姑妈，怎么这么晚还不睡？”

熟悉而意外的声音让萧泠汐一下子抬起头来，她看着不知什么时候站在她身侧的云澈，呆了一呆，娇呼道：“小澈？你怎么会来这里？今天是你和公主姐姐的洞房火烛，你怎么不陪她……还跑到这里！”

“她已经睡下了。然后……我有一点点担心你，所以就去了你的房间，然后一直找到了这里。”云澈微笑着道，然后向前一步，坐在了萧泠汐身边，和她一起看着月光下微光淋淋的荷花池。

“我……我有些睡不着。”萧泠汐低下头去，心跳忽然一阵莫名的加，她顿了一顿，小声道：“你为什么会担心我？我又没有什么事……今天你所有的时间和心思，都应该花在公主姐姐身上才对。”

云澈没有回答，他目不转睛的看了萧泠汐一会儿，忽然伸出手来，揽着她的肩膀，将她抱在了自己的怀中。

“啊……”萧泠汐一声失措的轻呼。却没有抗拒，而是顺势静静依偎在他的身上。

“有没有觉得……和上次一样。”云澈嗅着萧泠汐的气息，笑着道。

“上次……什么？”

“三年前，我第一次成婚的时候。那天夜里，我也是这样，在夜幕下和小姑妈相互靠在一起。”

这句话，同时拨动了两人的心弦，让他们顿时想起了当年夜幕之下，那幅暧昧，又隐约掺杂着禁忌，但又让他们悄然沉醉，整整一夜都不愿打破的画面。那一夜，本该是云澈和夏倾月的洞房花烛夜，他却用了整夜的时间，在后山与萧泠汐紧紧相偎。

今夜，同样是他的新婚之夜，现在他的身边，也同样是萧泠汐。

“不一样……”萧泠汐缓缓的摇头，轻声道：“当年，你和夏倾月成婚的时候，其实……其实我心里的不高兴，比高兴还要多一些。因为，随着婚期的临近，我总是感觉小澈以后将不再属于我，而是属于另外一个人，更害怕夏倾月会对你不好，甚至欺负你，毕竟，那时的夏倾月被称作流云城第一天才，你都打不过她，我又不能像以前那样随时都在你身边保护你……老爹的心情，似乎也和我有些一样，你成婚，他很开心，但同时，他也背负着很大很大的压力……但是这一次，一点都不一样。”

萧泠汐的美眸变得明亮起来：“公主姐姐可是公主哦！整个苍风最最尊贵的女孩子，而且脾气那么的温和，长的又那么好看……我看的出，老爹今天特别的开心，我还是第一次看到老爹喝醉。我也一样，看到萧澈又多了一个这么好的妻子，我真的好高兴。”

“……如果小姑妈真的开心，那为什么会这么晚都不睡，而是一个人在这里呆？”

萧泠汐沉默了下去，她靠紧着云澈的胸脯，能清晰的听着他的心跳声。过了好久，她才出如梦呓般的呢喃声：“我忽然……好想念以前……那个时候，我和小澈每时……每分……每秒都在一起，只要我想，随时都可以看到小澈，那个时候的小澈，完完全全的属于我，似乎整个世界，都是只属于我们两个人的……”

云澈：“……”

“如今，小澈长大了，还变得那么厉害，被那么多人仰视着，小澈娶的，也都是天下最最优秀的女孩子，一个是苍风的第一仙子，一个是苍风唯一的公主……我很开心，很骄傲……也有一点点的失落……因为……因为……因为……”

萧泠汐的身体轻轻的一缩，让自己与他靠的更紧，似乎自己稍一放松，他就会从自己身边消失：“因为我已经根不上小澈的脚步和世界……我那么的平凡，我比不上公主姐姐，比不上夏倾月……今天来的那些人，每一个都是我平时只能在传说中听过的大人物……我更没有了再继续保护小澈的能力，反而……反而只会成为小澈的累赘……呜……”

萧泠汐的嘴唇被云澈的手轻轻堵住，也堵住了她后面的话。

“小姑妈，你知道么……”云澈声音平静而坚定的道：“如果一定要让我说出一个在我心中分量最最重的人，那个人，一定是你……而且，这一辈子，永远都会是你，任何人，任何事物，都不可能取代！所以，我绝对不允许任何人说我的小姑妈不如其他的人，就算是小姑妈自己都不可以。”

“啊……”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เที่ยง เกือบสัมผัสดวงจันทร์ บัว Xiao Lingxi แก้มหวานบนมือ นั่งเงียบ ๆ ในคลื่นลมอ่อนโยนคืนใต้น้ำ แสงจันทร์สว่างสะท้อนความสดใสในพื้นผิวสระว่ายน้ำ ค่อย ๆ ส่องหิมะเธอเผชิญ และว่องไวกับสับสนตา เธอมีการนั่งที่นี่เป็นเวลานานเวลา และไม่ทราบว่าจะคิด "หมอนวดขนาดเล็ก ไม่นอนให้ดึก ” Xiao Lingxi เสียงที่คุ้นเคยโดยไม่คาดคิดก็มองขึ้น เธอดูเวลายืนข้างเธอยุน Che ใช้โง่ Johnson กล่าวว่า: "Xiao Che วิธีจะคุณจบที่นี่ วันนี้เป็นหอของเจ้าสาวของเจ้าหญิง และน้องสาวไฟ ทำไมไม่คุณอยู่กับเธอ...... นอกจากนี้ที่นี่ ” "เธอมีการนอนหลับ แล้ว...... ผมกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับคุณ ดังนั้นเพียงแค่ไปที่ห้องของคุณ และจากนั้น พบได้ที่นี่ " Che ยุน มีรอยยิ้ม แล้วก้าวไปข้างหน้า นั่งถัดจาก Xiao Lingxi และดูระยับแสงจันทร์กับเธอเนื่องจากสระบัว "ฉัน...... ฉันไม่สามารถนอนหลับ "เธอมีอาหาร Xiao Lingxi ลดลงหัว ฮาร์ทบีทก็ของเพิ่มที่ กระซิบ: " ทำไมคุณไม่กลัวฉัน มีอะไร...... เวลาและความพยายาม ทั้งหมดควรใช้น้องสาวร่างกายเจ้าหญิง ” ไม่มีสัญญาณ Che ยุน เขาเห็น Xiao Lingxi จู่ ๆ ถึงออก แขนรอบไหล่ของเธอ เธอไว้ในอ้อมแขนของเขา '...' เสี่ยว Lingxi manic-depressive กับกระซิบ ไม่ไม่ต้านทาน แต่ homeopathy แห่งบนร่างกายของเขาอย่างเงียบ ๆ "คุณเคยคิด...... ชอบครั้ง "ยุน Che สูดอากาศหายใจของ Xiao Lingxi ถนนยิ้ม "ครั้งสุดท้าย...... ขอโทษ ” "สามปีที่ผ่านมา เมื่อฉันได้แต่งงานครั้งแรก คืน ฉันเหมือน และป้าเล็กใกล้กันกับแต่ละอื่น ๆ ในเวลากลางคืน ” ประโยคนี้ และสัมผัสมีสอง พวกเขาก็จำได้คืนปีที่ คลุมเครือ และผสมกับห้ามมอง แต่ให้พวกเขาเงียบ ๆ เมาทั้งคืนลังเลใจที่จะแบ่งหน้าจอ คืนนั้น นี้เป็น Che ยุนและลีฤดูของคืนแต่งงานของพวกเขา เขาใช้เวลากลางคืนในภูเขาและ Xiao Lingxi ชิดเคียงข้าง คืนนี้ คืนแต่งงานของเขา และในขณะนี้ โดยด้านข้างของเขา เป็น Xiao Lingxi ด้วย "ไม่เหมือนกัน..." ที่ Xiao Lingxi ช้า ๆ ส่ายหัว กระซิบ: "ในวันนั้น เมื่อคุณได้แต่งงานและแบบ lean ฤดู,...... ในความเป็นจริง ผมไม่พอใจ อย่างมีความสุขมากและ เนื่องจาก ด้วยงานแต่งงานของใกล้ เสมอรู้สึกเล็ก Che yihou จะไม่เป็นของฉัน แต่เป็นของนอกคน ความกลัวมากกว่าฤดูร้อนเทเดือนจะคุณไม่ดี แม้แต่กลั่นแกล้งคุณ หลังจากทั้งหมด จาก นั้นฤดูร้อนเทเดือนเรียกเมฆเมืองแรกอัจฉริยะ คุณเล่นแต่เธอ ฉัน และไม่เช่น yiqian ก็ มีคุณด้านป้องกันคุณ... ดูเหมือนว่าอารมณ์ของพ่อใหญ่ ผมน้อย แต่งงานกับคุณ เขามีความสุขมาก แต่ในเวลาเดียวกัน เขายังดำเนินความดันใหญ่...... แต่เวลานี้ มันไม่เหมือนกันทั้งหมด ” Xiao Lingxi ตากลายเป็นสดใส: "เจ้าหญิงเจ้าหญิงน้องสาว แต่แหม Sofu สุดมูลค่าหญิงทั้งหมด และจึงอ่อนโยน ยาว และสวยงาม...... ช็อปปิ้ง พ่อมีความสุขมากวันนี้ ยังเห็นพ่อเมาครั้งแรก ฉันเกินไป ดู Xiao Che ได้เช่นเป็นภรรยาดี ดีใจ ” “…… ถ้าป้ามีความสุขจริง ๆ ดังนั้นทำไมไม่นอนให้ดึก แต่มนุษย์นี่ ” Xiao Lingxi ได้เสียงเงียบ และเธอ แล้วเต้านม Che ยุนได้ยินเต้นของเขาอย่างชัดเจน หลังจากเวลานาน กระซิบเธอฝัน: "ฉันก็...... ก่อนหน้านี้พลาด...... เวลา เมื่อฉันแต่ละอย่างระมัดระวัง และ...... ทุกนาที...... ทุกวินาที กัน ตราบเท่าที่อยาก ตลอดเวลา คุณสามารถดูน้อยล้าง ในเวลาเพียงเล็กน้อยชัดเจน อย่างสมบูรณ์เป็นของฉัน ดูเหมือนว่า โลกทั้งโลกมีเพียงสองเรา..." Che ยุน: '...' "วันนี้ Che หนุ่มโตขึ้น กลายเป็นให้ร้ายถูกมองขึ้น โดยผู้คนจำนวนมาก Che น้อยแต่งงานแล้ว ยัง เป็นสาวที่ดีที่สุดในโลก มีแรกนางฟ้า Sofu เจ้าหญิงอ่อนหนึ่งของลมเท่านั้น...... ฉันมีความสุขมาก ภาคภูมิใจ...... ได้หายไปเล็กน้อย...... เนื่องจาก...... เนื่องจาก...... เพราะ... " Xiao Lingxi ร่างกายเบา ๆ และให้ตัวเองและของเขาแน่น ดูเหมือนจะ ผ่อนคลายบิต เขาจะหายไปจาก "เนื่องจากมีไม่มีรอยเท้าเล็ก ๆ ของ Che และโลก...... สนทนาธรรมดาดังนั้น ไม่สามารถเปรียบเทียบกับน้องสาวของเธอ ลีไม่ร้อน... ผู้ที่วันนี้ แต่ละคนเป็นใหญ่ผมมักจะได้ยินเฉพาะในตำนาน...... แม้ไม่มีความสามารถที่จะปกป้อง Che เล็ก แต่...... แต่จะเป็นแบบลากขนาดเล็กใน Che...... ว้าว..." ถูกริมฝีปาก Xiao Lingxi Yun Che มือปิดปาก ปิดปากหลังคำของเธอ "ป้าเล็ก คุณรู้ว่า..." Che ยุนเสียงเงียบแต่บริษัท: "ถ้าคุณต้องการให้ฉันบอกส่วนประกอบในที่สุดบุคคล บุคคลนั้นต้องเป็นของคุณ...... นอกจากนี้ ใน เสมอเป็นคุณ ใคร อะไร จะแทน ดังนั้น ฉันไม่ยอมให้ใครจะบอกว่า ป้าเล็กของเรา แม้แต่ป้าน้อยไม่ ” “啊……”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเวลาเที่ยงคืนดวงจันทร์โอบกอด สระบัวเสี่ยวจินหลิง Satisfy Xiangsai อย่างเงียบ ๆ นั่งอยู่ที่นั่นมองหาที่ที่มีอากาศคืนนุ่มภายใต้น้ำ rippling แสงจันทร์สดใสสะท้อนให้เห็นพื้นผิวที่สดใสของสีสันที่สดใสสระว่ายน้ำ, หิมะนุ่มส่องใบหน้าของเธอมีความสับสนและความคล่องตัวใน Meimou เธอได้รับการนั่งอยู่ที่นี่เป็นเวลานานผมไม่ทราบว่าสิ่งที่คิด "ป้าเล็กวิธีอยู่ถึงดึก?" เสียงคุ้นเคยและไม่คาดคิดที่จะเสี่ยวหลิงจินจู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองเธอมองที่ไม่ทราบว่าเมื่อจะยืนอยู่ด้านข้างของลำต้นเมฆเจ๊เธอตกใจ Jiaohu : "เจ๊น้อยอย่างไรคุณมาที่นี่ในวันนี้คืองานแต่งงานของน้องสาวของคุณและเจ้าหญิง Huozhu วิธีที่คุณจะได้ไม่ต้องไปที่นี่กับเธอ ...... ?!" " เธอได้รับการนอนหลับแล้ว ...... ฉันมีนิด ๆ หน่อย ๆ กังวลเกี่ยวกับคุณ จึงเดินไปที่ห้องของคุณและได้รับการค้นพบที่นี่. "เมฆยิ้มและกล่าวว่าเจ๊แล้วก้าวไปข้างหน้าและนั่งลงข้างเสี่ยวจินหลิงกับเธอดูแสงจันทร์ระยับบ่อบัวหยด "ฉัน ...... ฉันมีการนอนหลับบาง." หลิงเสี่ยวจินมองลงไปก็ออกมาเต้นของหัวใจบวกลึกลับเธอหยุดชั่วคราวช่องขนาดเล็ก :? "ทำไมคุณต้องกังวลเกี่ยวกับฉันฉันไม่ได้มีอะไรคุณในวันนี้ ...... ทุกเวลาและความพยายามควรจะใช้เวลาน้องสาวของเจ้าหญิงที่ปลา. " เมฆเจ๊ไม่ได้ตอบเขามองอย่างตั้งใจขณะที่เสี่ยวหลิงจินถึงจู่ ๆ ก็ออกไปคว้าไหล่ของเธอถือของเธอในของเขา อาวุธ "อา ...... " เสี่ยวหลิงจิเสียใจเร็ว ๆ นี้กระซิบ แต่เขาไม่ได้ต่อต้าน แต่ชีวจิตตั้งอยู่อย่างเงียบ ๆ ในร่างกายของเขา "คุณรู้สึกเหมือน ...... ครั้งสุดท้าย." เสี่ยวหลิงหยุน Xi Che กลิ่นลมหายใจด้วยรอยยิ้ม "คืออะไรเป็นครั้งสุดท้าย ...... ?" "สามปีที่ผ่านมาเมื่อครั้งแรกที่ผมแต่งงาน. คืนนั้นผมจึงเล็ก ๆ ในเวลากลางคืนและป้าของแต่ละอื่น ๆ ใกล้เคียงกัน." ประโยคนี้ในขณะที่ทั้งสองคนหลง Heartstrings เพื่อให้พวกเขาก็จำได้ว่าปีภายใต้การคืนรูปถ่ายของที่ไม่ชัดเจนคลุมเครือและผสมกับข้อห้าม แต่ปล่อยให้พวกเขาเมาอย่างเงียบ ๆ ตลอดทั้งคืนไม่ได้ต้องการที่จะทำลายหน้าจอ คืนนั้นมีเมฆของฤดูร้อนและเจ๊เทเดือนคืนแต่งงานเขาใช้เวลากลางคืนในภูเขาและจินหลิงเสี่ยวเซียงเหว่ยแน่น คืนเดียวกันเป็นคืนวันแต่งงานของเขาและตอนนี้ด้านข้างของเขาก็เป็นเสี่ยวหลิงจิน "ไม่เหมือนกัน ...... " เสี่ยวหลิงจินช้าส่ายหัวและกระซิบ :. "ในวันนั้นคุณเทฤดูร้อนและแต่งงานเมื่อในความเป็นจริง ...... ในความเป็นจริงผมก็มีความสุข แต่ยังมีความสุขมากกว่าเพราะเป็น จัดงานแต่งงานที่เหลือที่อยู่ใกล้ฉันมักจะรู้สึกเล็ก ๆ หลังจากที่เจ๊ไม่ได้เป็นของผม แต่เป็นของคนอื่นมากขึ้นกลัวฤดูร้อนจะเทคุณไม่ดีหรือแม้กระทั่งคนพาลคุณหลังจากทั้งหมดเมื่อฤดูร้อนจะเรียกว่าเท เมฆเมืองวันแรกที่คุณต้องชนะเธอ, ฉันไม่สามารถทำได้ตลอดเวลาที่อยู่ด้านข้างของคุณเพื่อปกป้องพ่อของคุณ ...... อารมณ์เหมือนก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่าบางคนเช่นฉันคุณจะแต่งงานเขาก็มีความสุขมาก แต่ในเวลาเดียวกัน . นอกจากนี้เขายังแบกรับกับมากความกดดัน ...... แต่เวลานี้มันเป็นสิ่งที่แตกต่างกัน " เสี่ยวหลิงจิน Meimou สว่างขึ้น:" น้องสาวของเจ้าหญิงเจ้าชาย แต่แหม Cang ลมตลอดทั้งสาวมีเกียรติมากที่สุด และอารมณ์ดังนั้นอ่อนโยน แต่ตราบ ...... ผมเห็นดูดีในวันนี้มีความสุข Torre โดยเฉพาะอย่างยิ่งครั้งแรกที่ผมเห็นพ่อเมา. ฉันเกินไปเห็นนอกเหนือจากเพื่อให้เสี่ยวเจ๊ ภรรยาที่ดีผมก็มีความสุขมาก. "" ...... ถ้าป้าเล็กมีความสุขจริงๆแล้วทำไมจะไม่นอนดึก แต่คนที่จะอยู่ที่นี่? " เสี่ยวหลิงจินก็เงียบและเธอจรด เต้านมยุนชอลอย่างชัดเจนและสามารถได้ยินเสียงหัวใจเต้นของเขา หลังจากที่มีความยาวขณะที่เธอกำลังออก Mengyi บ้านบ่น: "ผมก็พลาด ...... ...... ก่อนที่เวลานั้นทุกครั้งที่ผมมีเจ๊เล็ก ๆ ...... ...... ทุกนาทีและทุกวินาทีด้วยกันตราบใดที่ฉันต้องการในเวลาใด ๆ คุณสามารถดูเจ๊เล็กเจ๊ในเวลานั้นมีขนาดเล็กอย่างสมบูรณ์เป็นของฉันดูเหมือนว่าโลกทั้งโลกเป็นเพียงสองคนของเรา ...... " เมฆ Che:" ...... "" วันนี้เจ๊เล็ก ๆ เติบโตขึ้นมา ก็จะกลายเป็นมีประสิทธิภาพเพื่อคนจำนวนมากกำลังมองขึ้นขนาดเล็ก Che แต่งงานนอกจากนี้ยังมีหญิงสาวที่โดดเด่นที่สุดของโลก, นางฟ้าเป็นลมครั้งแรก Cang, Cang ลมเป็นเพียงเจ้าหญิง ...... ผม มีความสุขความภาคภูมิใจมาก ...... นอกจากนี้ยังมีเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หายไป ...... เพราะ ...... เพราะ ...... เพราะ ...... " ร่างกายเสี่ยวหลิงจินของเบา ๆ หดทำให้ตัวเองที่เข้มงวดมากขึ้นกับเขาดูเหมือนจะผ่อนคลายเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยตัวเองเขา จะหายไปจากด้านข้างของเขา: "เพราะฉันไม่ได้มีรากในรอยเท้าเล็ก ๆ ของเจ๊และโลกของฉัน ...... สามัญดังนั้นฉันไม่สามารถเปรียบเทียบน้องสาวของเจ้าหญิงไม่เป็นฤดูร้อนเดือน ...... เทคนที่วันนี้ทุก ทั้งหมดที่ผมมักจะได้ยินเฉพาะในชายร่างใหญ่ในตำนาน ...... ผมไม่ได้มีความสามารถในการที่จะดำเนินการเพื่อปกป้องเจ๊เล็ก แต่ ...... แต่จะกลายเป็นภาระให้กับเจ๊เล็กแสวงหา ...... ...... "เป็นริมฝีปากเสี่ยวหลิงจินมี มือ Yun ชลบล็อกเบา ๆ ยังบล็อกที่อยู่เบื้องหลังคำพูดของเธอ "ป้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณรู้ว่า ...... " เจ๊สงบเมฆและเสียง บริษัท : "ถ้าคุณต้องการให้ฉันไปบอกว่าเป็นส่วนประกอบหนึ่งของคนที่สำคัญที่สุดในหัวใจของฉันบุคคลนั้นจะต้องเป็นคุณ ...... และนี่คือชีวิต คุณมักจะเป็นใครอะไรไม่สามารถแทนที่! ดังนั้นฉันอย่างไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่จะบอกว่าป้าน้อยของฉันด้อยกว่าคนอื่น ๆ แม้ว่าคุณจะไม่สามารถเป็นเจ้าของป้าเล็ก. "" อา ...... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รอบของดวงจันทร์ในเวลาเที่ยงคืนดอกบัวที่สระว่ายน้ํา , 萧泠汐แก้มของเธอในมือเงียบๆนั่งมองสายลมยามค่ำคืนที่อ่อนโยนของคลื่นน้ำในบ่อ . . . . . . . แสงจันทร์ที่สดใสบนใบหน้าอันสะท้อนให้เห็นถึงความงดงามที่สะท้อนให้เห็นใบหน้าของเธอที่อ่อนโยนและฉลาดในหิมะกับดวงตาคู่สวยของความสับสนเธอมาที่นี่ได้นั่งนานเธอกำลังคิดอยู่" ป้ามาทำอะไรดึกๆยังไม่นอน ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "และเพื่อให้คุ้นเคยกับเสียงที่ไม่คาดคิด萧泠汐ก็เงยหน้าขึ้นมองเธอมองไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เธอยืนข้างยุนชอลอยู่娇呼กล่าวว่า " ซอลน้อย ? ? ? ? ? ? ? คุณมาที่นี่ได้ยังไง ? วันนี้คุณแต่งงานกับเจ้าหญิงของพี่ไฟ , ทำไมคุณไม่พาเธอวิ่ง . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " ! ! ! ! ! ! !" เธอกำลังนอนอยู่ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ผมจะเป็นกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับที่คุณไปที่ห้องคุณแล้วมาที่นี่ . . . . . . . " " " " " " " ยุนชอลยิ้มแล้วก้าวเข้าไปนั่งใน萧泠汐เคียงข้างกับเธอมองแสงจันทร์ระยับมองสระบัว" ฉัน . . . . . . . . . . . . . . ผมก็ไม่ได้นอน . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐ก้มศีรษะต่ำเพื่อเพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจก็กระตุกแปลกๆที่เธอหยุดและกระซิบว่า " ทำไมคุณจะต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน ? ? ? ? ? ? ? ผมก็ไม่ได้อะไร . . . . . . . . . . . . . . วันนี้คุณมีเวลาทั้งหมดและความคิดของทุกคนที่ควรใช้ในการเป็นเจ้าหญิงในตัวพี่ " " " " " " " . . . . . . .ยุนซอลไม่ตอบเขาไปดู萧泠汐สักพักก็เอื้อมมือไปกอดไหล่เธอและกอดเธอในอ้อมแขนของเขา" อ่า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐เสียงเบาดี . . . . . . . แต่ก็ไม่ขัดขืนแต่โฮมีโอพาธีย์ตั้งอยู่บนร่างกายของเขาอย่างเงียบๆ" เคยรู้สึกว่า . . . . . . . . . . . . . . เป็นครั้งสุดท้าย . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐เมฆกลิ่นลมหายใจของฮีชอลด้วยรอยยิ้ม" คราวที่แล้ว . . . . . . . . . . . . . . อะไร ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "" 3 ปีที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่ผมได้แต่งงานกับคุณ . . . . . . . คืนนั้นผมก็คืนป้าเล็กและชิดกัน . . . . . . .ประโยคนี้ยังใช้ทั้งหัวใจให้เขาก็จำได้ว่าปีนั้นภายใต้ความมืดที่ไม่ชัดเจนและคลุมเครือด้วยข้อห้ามแต่แล้วปล่อยให้มันค่อยๆหายไปตลอดทั้งคืนก็ไม่คิดจะทำลายภาพ . . . . . . . ในคืนที่เมฆนี้เป็นเดือนของฤดูร้อนและฮีชอลเอียงในคืนวันแต่งงานเขาใช้หลังจากใช้เวลาทั้งคืนในภูเขาและ萧泠汐กอดเธอคืนนี้ก็เป็นคืนแต่งงานของเขาและตอนนี้เขายังเป็น萧泠汐" ไม่ . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐ส่ายหน้าช้าๆและพูดเบาๆว่า " เมื่อคุณเอียงและฤดูร้อนเดือนแต่งงานเมื่อในความเป็นจริง . . . . . . . . . . . . . . จริงๆแล้วในใจฉันก็ไม่พอใจที่บางกว่ากว่า . . . . . . . เพราะเมื่อวันแต่งงานใกล้ๆฉันมักจะรู้สึกว่าฮีชอลจะไม่ได้เป็นของฉันมันเป็นของอีกคนยิ่งกลัวจะเอียงในฤดูร้อนเดือนที่ไม่ดีสำหรับคุณหรือทำให้คุณอยู่แล้วตอนนั้นเมฆในฤดูร้อนเดือนแรกเรียกว่าการเมืองอัจฉริยะคุณไม่สามารถทำร้ายเธออีกครั้งผมไม่เหมือนก่อนจะยืนเคียงข้างคุณ . . . . . . . . . . . . . . . อารมณ์ยังดูเหมือนและฉันมีบางอย่างที่เหมือนคุณแต่งงานและเขามีความสุขมากแต่เขายังต้องแบกความกดดันมาก . . . . . . . . . . . . . . แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือน " " " " " " " . . . . . . .ดวงตาคู่สวยของ萧泠汐จะสดใสขึ้น : " เจ้าหญิงแต่เจ้าหญิงพี่เขียว ! ! ! ! ! ! ! ทั้งลมมากที่สุดที่โดดเด่นที่สุดของผู้หญิงและอารมณ์แล้วอ่อนยาวแล้วดูดี . . . . . . . . . . . . . ผมเห็นพ่อมีความสุขมากในวันนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นพ่อเมา . . . . . . . ผมก็เห็นอีกหลาย萧澈ดีจังเป็นภรรยาฉันมีความสุข . . . . . . ." " " " " " . . . . . . . . . . . . . ถ้าน้องสาวแม่มีความสุขแล้วทำไมไม่นอนดึกแต่ผู้ชายอยู่ ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "萧泠汐เงียบไปเธอใกล้ชิดกับยุนซอลหน้าอกชัดเจนสามารถฟังเสียงเต้นของหัวใจของเขา . . . . . . . มันไม่นานก่อนที่เธอจะออกมาเหมือนเสียงพึมพำของการนอนหลับและความฝัน : " ฉันก็ . . . . . . . . . . . . . . คิดถึงดีก่อน . . . . . . . . . . . . . . ในเวลาที่ฉันและซอลทุกชั่วโมงทุกนาที . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ต่อวินาทีในแต่ละมาเมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันต้องการจะเห็นซอยเล็กซอยนั้นทั้งหมดเป็นของฉันและมันดูเหมือนว่าโลกจะเป็นของเรา 2 คน " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .ฮีชอล : เมฆ " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " "" ตอนนี้น้องซอลโตขึ้นก็แย่แล้วที่ถูกคนมากมายมองมาที่ฮีชอลแต่งงานกับน้อยและยังเป็นโลกที่ดีที่สุดของผู้หญิงเป็นครั้งแรกของนางฟ้าสายลมอ่อนอ่อนลมเป็นเจ้าหญิงของผม . . . . . . . . . . . . . . ผมมีความสุขและภูมิใจที่ได้ . . . . . . . . . . . . . . นิดๆหน่อยๆหายไปเพราะ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . เพราะ . . . . . . . . . . . . . เพราะ " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .萧泠汐ร่างกายค่อยๆดึงให้ตัวเองและเขาได้รับที่เข้มงวดมากขึ้นและดูเหมือนจะบิตที่ผ่อนคลายเขาจะจากตัวเองไปว่า " เพราะผมไม่ได้รากขนาดเล็กบนเท้าของฮีชอลและโลกแล้ว . . . . . . . . . . . . . . ผมธรรมดาและผมไม่ได้ดีไปกว่าเจ้าหญิงพี่เอียงน้อยกว่าฤดูร้อน . . . . . . . . . . . . . . มาวันนี้คนเหล่านั้นในแต่ละที่ที่ผมมักจะได้ยินแต่ในตำนานตัวใหญ่ . . . . . . . . . . . . . ผมไม่มีความสามารถที่จะปกป้องเด็กซอลแทน . . . . . . . . . . . . . . แต่จะกลายเป็นภาระของเล็กๆน้อยๆชอลวู " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ริมฝีปากของฮีชอลที่ถูกเมฆ萧泠汐มือค่อยๆเสียบที่ยังปิดกั้นอยู่ข้างหลังเธอ ." ป้ารู้มั้ยฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " เมฆพูดอย่างใจเย็นและมั่นคงที่กล่าวว่า : " ถ้าจะให้ผมบอกว่าเป็นส่วนประกอบที่สำคัญที่สุดในจิตใจของคนผู้นั้นต้องเป็นคุณ . . . . . . . . . . . . . และชีวิตนี้จะคุณเสมอ , ใคร , อะไร , ก็อาจจะถูกแทนที่ด้วย ! ! ! ! ! ! ! ผมไม่มีทางให้ใครมาบอกว่าป้าเล็กๆน้อยๆของฉันกว่าคนอื่นแม้จะเป็นน้องสาวแม่เองก็ไม่อาจ . . . . . . ." อ่า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " "