于是我常常就這樣睜著眼楮望著天花板，腦海里一遍遍回想上天給我們下的審判

于是我常常就這樣睜著眼楮望著天花板，腦海里一遍遍回想上天給我們下的審判，直到天邊泛白，窗外開始響起鳥鳴聲。再之後便是他帶著睡意的輕吟，揉揉眼楮對我說早。

四個月。

我開始強迫自己忘記時間，只單單記得你。

但是看著你像是玻璃瓶里離了根與土的花一樣，日漸衰敗，我卻無能為力。我第一次這般清晰而緩慢地目睹生命流逝的過程，卻是在我的愛人身上。

我該去責怪誰的殘忍。

這樣無意識地沿著山路走著，一旁的樹林或疏或密。不知不覺地就到了路的盡頭。

到頂峰了。

伯賢吶，我登上最高處了。

那些苦難真的都會如你所說，被我扔在腦後，踩在腳下麼。

山間的風吹過，混著土壤的味道。

我想要大喊，想要呼喚你的名字，但張開嘴卻只剩哽咽的聲音。

這里離天空更近吧。

那不管是何路的神明，或是天使神仙聖人——

麻煩听一听我的願望吧。

求你們，不要帶走他。

他之前過得太辛苦，都還沒有真正幸福過啊。

他才二十一歲。

我還欠了他太多沒有補償完，我還要陪他一輩子的。

不要帶走他。把他留給我吧。

我頹然地跪倒在山上，抓緊了地上的落葉。破碎的細小枯枝在手心里著摩擦著皮膚，而我，終于在這細微的刺痛中哭出了聲音。

---

下山的時候，我盡量收拾好自己的情緒，像離開之前一樣，若無其事地向他走去。

他依舊靜靜坐在那長椅上，見我回來，便抬頭沖我笑。

笑容卻是哀傷。

“回來啦。”

“嗯。”我伸手捏了捏他的臉，想讓氣氛輕松一些。“等了很久吧。”

“沒。登到山頂了？”

“是啊。”我點點頭，“像你說的，日子會一天一天好起來的。”

“嗯……我們的傳說都會靈驗的。”

聞言，我怔了一下，看著他含笑的雙眸里漸漸泛起了淚光。

“剛剛……一個老奶奶也坐在這里。她告訴了我這里的傳說。那個水的故事。”

“……”

“燦烈啊，謝謝你。”

“傻瓜……”

“……我們相信的傳說都會實現的。眼前的不如意會過去，我的病也會好起來。”

無關憧憬。無關希望。他卻說得認真。

“一切都會好起來的……你說是不是，燦烈。”

“嗯。都會好起來的。”我把他拉進了懷里。

---

埃維昂小鎮。小鎮的名字，在拉丁語里，便是“水”的意思。

傳說在戰爭時期，一位落難的貴族逃亡至此，本是患有重疾的他喝了這里的水之後，病痛居然奇跡般地痊愈。自此，這座小鎮便被稱為“水之小鎮”，靜謐而安然地守護著生命的泉眼。

你看，我們迷信的，都是這般絕處逢生，柳暗花明的傳說。

我們穿過都市，路過荒野。久違的暖熱季風吹來，迎面落下了雨。道路的盡頭是橋，載著我們越過湖水。晴天時登上山頂，海嘯在離我們很遠很遠的地方。

夢境一般的旅途。旅途上遍布能夠治愈我們的傳說。

天鵝的羽毛落在你的掌心，你笑得好看，一如最初。

多希望上天肯分給我們片刻的奇跡。

讓我們也成為世人口口相誦的傳說。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชูที่เพดาน ดังนั้นฉันมักจะตื่น ฉันใจอีกพระเจ้าให้เราทดลอง จนถึงสีขาวฟ้า เริ่ม ringing นกนอกหน้าต่าง แล้ว ตามเขา ด้วยเพลงง่วงนอน rubbed ตาเขาบอกว่า ต้น เดือนสี่ บังคับให้ตัวเองลืมเวลา เพียงจดจำคุณ แต่เหมือนที่คุณแก้วรากและดินดอกไม้ ผุพัง ทำเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันให้ช้าอย่างชัดเจนสำหรับครั้งแรกที่เห็นกระบวนการของชีวิตออกไป แต่ก็บนภรรยา ที่ผมควรโทษที่โหดร้าย อสัญตามทางเดินภูเขา ด้านหนึ่ง ของป่า หรือเบาบาง หรือหนาแน่น การสิ้นสุดของถนนโดยไม่รู้ตัว ไปด้านบน บ่อยินเพิ่มเว้ ผมด้านบน ผู้ที่ทุกข์ทรมานจริง ๆ เป็นคุณพูด โยนผมบนหัว underfoot ภูเขาลม ผสมกับกลิ่นของดิน ฉันต้องตะโกน เรียกชื่อของคุณ แต่เปิดปาก แต่สำลักเสียงเท่านั้น ที่นี่ ใกล้ชิดกับท้องฟ้า ที่ไม่ว่าอะไรถนนเทพเจ้าหรือเทวดานางฟ้านักบุญ- ปัญหาในการฟังความปรารถนาของฉัน กรุณา อย่าให้เขา ก่อนเขายากเกินไป และยังไม่มีความสุขจริง ๆ เขาอายุ 21 ปี ผมเป็นหนี้เขามากค่าตอบแทนไม่สำเร็จ ยังอยากจะอยู่กับเขาตลอดไป อย่าเอาเขา ปล่อยเขาให้ฉัน ฉันทิ้งเข่าลงในภูเขา ใช้ตำแหน่งของใบไม้บนพื้นดิน สาขาเล็กหักในมือถูผิวหนัง และสุดท้ายร้องในเสียง stinging นี้เล็กน้อย --- ลงเมื่อฉันพยายามจะรับอารมณ์ของพวกเขา ตามที่คุณปล่อยให้เป็นมาก่อน ถ้าไม่ได้เกิดขึ้นกับเขา เขายังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์นั้น ก็ เขามองขึ้น และยิ้มที่ฉัน ยิ้มเศร้าได้ "กลับมา ” "ดี "ผมถึงออก และ pinched หน้าเพื่อความสะดวกบรรยากาศ "มาเป็นเวลานาน ” "ไม่ ปีนไปด้านบนของภูเขา ” "ใช่ Ah "ผมพยักหน้า คุณกล่าวว่า วันจะได้รับดีขึ้นแต่ละวัน ” "ดี...... ตำนานของเราจะมาจริง ” กลิ่น ฉัน hesitated มองที่ค่อย ๆ suffused ด้วยน้ำตาในดวงตาของเขาดี "แค่...... หญิงนั่งลงที่นี่ เธอบอกฉันว่า ตำนานที่นี่ เรื่องของน้ำ ” “……” "สว่าง แข็ง แรง ขอบคุณ ” "คนโง่..." “…… เราเชื่อว่า ตำนานจะมาจริง แน่วในอดีต ฉันจะได้ดี ” วิสัยทัศน์ที่เป็นอิสระ ไม่หวัง แต่เขากล่าวอย่างจริงจัง "ทุกอย่างก็ได้...... ไม่คุณพูด สว่าง แข็งแรง ” "ดี จะดี "ผมลากเขาเข้าไปในอ้อมแขนของเธอ --- เมืองเอเวียง ชื่อเมือง ในภาษาละติน นั่นคือ "น้ำ" หมายความว่า ตำนานในยามสงคราม ขุนนางผู้ลี้ภัยหนีไปณจุดนี้ นี่คือทุกข์จากกลายเป็นติดเชื้อหลังจากดื่มน้ำ อัศจรรย์ถูกหายเจ็บป่วย หลังจากนั้น เมืองเรียกว่า "เมืองน้ำ" เงียบสงบ และปลอดภัยของชีวิตในการรักษา คุณ ดู superstitions ของเรา ให้ เป็น ลักษณะคำอธิบายแผนภูมิ เราเดินผ่านเมือง ผ่านถิ่นทุรกันดาร ความอบอุ่นมรสุมพัด ฝนไม่ตก ปลายถนนคือ สะพาน ทำเราข้ามทะเลสาป วันที่มีแดดปีน สึนามิอยู่ห่างจากเรา การเดินทางความฝัน การเดินทางไปรักษาตำนานของเรา นกหงส์ที่ตกอยู่ในมือของคุณ คุณจะดูดี เป็นต้นฉบับ หลายคนหวังว่า พระเจ้าจะให้เราเวลาที่พบ เราจะกลายเป็นโลกของปากชุดของคำอธิบายแผนภูมิ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้นผมจึงตาหม่อนจึงมักจะมองหาที่เปิดเพดานใจของฉันซ้ำแล้วซ้ำอีกจะตัดสินเราเรียกพระเจ้าภายใต้ขอบฟ้าจนถึงสีขาว, หน้าต่างเริ่มแหวนนก แล้วหลังจากที่เขาเอาง่วงนอนชิงหยินลูบชูบอกกับผมในช่วงต้น สี่เดือน ผมเริ่มบังคับตัวเองให้ลืมเวลาแค่จำไว้ว่าคุณ แต่มองไปที่คุณชอบแก้วจากรากของดอกไม้และดินที่ผุผมไม่สามารถทำอะไร ครั้งแรกที่ผมเห็นดังกล่าวเป็นที่ชัดเจนและชะลอกระบวนการของทางเดินของชีวิต แต่มันอยู่ในร่างของภรรยาผม ฉันไปตำหนิใครโหดร้าย ดังนั้นโดยไม่รู้ตัวเดินไปตามถนนบนภูเขาด้านใดด้านหนึ่งหรือป่าเบาบางหรือหนาแน่น โดยไม่เจตนาในการไปยังจุดสิ้นสุดของถนน เพื่อจุดสุดยอด บ่อหยินนาผมขึ้นจุดที่สูงที่สุด ผู้ที่กำลังทุกข์ทรมานจริงๆตามที่คุณกล่าวว่าฉันถูกโยนลงในด้านหลังของศีรษะเหยียบย่ำมัน ลมผสมกับรสชาติของดินภูเขา ผมอยากจะตะโกนคุณต้องการที่จะเรียกชื่อของคุณ แต่เพียงเสียงเปิดปากของเขาสำลัก จากที่นี่ท้องฟ้าเป็นผู้ใกล้ชิดในขณะนี้ วิธีการที่ไม่ว่าสิ่งที่พระเจ้าธรรมิกชนหรือเทวดาหรือนางฟ้า - ปัญหาในการรับฟังความปรารถนาของฉันมัน ขอให้คุณไม่ได้ใช้เขา ก่อนที่เขาจะมีความยากเกินไปผมไม่ได้มีความสุขจริงๆอา เขาเป็นเพียงยี่สิบเอ็ดปี ฉันยังเป็นหนี้เขามากเกินไปโดยไม่มีค่าตอบแทนจบผมอยากจะมาพร้อมกับชีวิตของเขา อย่าเอาเขา เขาทิ้งฉัน ผมลดลงไปหัวเข่าของเขาในภูเขาใส่ใจกับใบ หักกิ่งไม้เล็ก ๆ ในมือของเธอถูผิวและในที่สุดผมก็เสียง Kuchu รู้สึกเสียวซ่าในที่ลึกซึ้งนี้ --- ลงฉันพยายามที่จะรับอารมณ์ของพวกเขาเช่นเดียวกับก่อนที่จะออกเดินทางใจเย็นเดินไปที่เขา เขาก็ยังคงเงียบ ๆ นั่งอยู่บนม้านั่งที่จะเห็นฉันกลับมาแล้วเขาเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้ฉัน แต่มันเป็นรอยยิ้มที่น่าเศร้า "ผมกลับมา." "อา." ฉันถึงออกมาและบีบใบหน้าของเขาต้องการที่จะบรรเทาบางส่วนของชั้นบรรยากาศ "ดังกล่าวเป็นเวลานานแล้ว." "ฉบับที่คณะกรรมการไปด้านบนของ?" "是อา." ผมพยักหน้า "เช่นเดียวกับที่คุณกล่าวว่าชีวิตจะได้รับวันที่ดีกว่าโดยวัน." "อา...... ตำนานของเราจะเป็นจริงขึ้นมา ของ. "ได้ยินอย่างนี้ผมก็ต้องสะดุ้งเล็กน้อยมองที่ตายิ้มของเขาค่อยๆ ปรากฏในน้ำตา "เพียงแค่นั่งอยู่ที่นี่ยัง ...... ยาย. เธอบอกฉันตำนานที่นี่. เรื่องราวของน้ำ." "...... " "สามารถที่แข็งแกร่ง ah, thank you." "คนโง่...... " "...... เราเชื่อว่าตำนาน มันจะประสบความสำเร็จ. ความผิดหวังที่ผ่านมาทันทีจะเจ็บป่วยของฉันจะได้รับดีกว่า. "ไม่มีอะไรที่จะมองไปข้างหน้า ไม่มีอะไรที่จะหวัง เขาได้ทำมันอย่างจริงจัง "ทุกอย่างจะเป็นไร ...... คุณบอกว่าไม่สามารถโกหก." "อา. ไปได้ไม่เป็นไร." ผมดึงเขาเข้าไปในอ้อมแขนของเขา --- เมืองเอเวียง ชื่อของเมืองในภาษาละตินคือ "น้ำ" หมายถึง ตำนานในสงครามขุนนางทุกข์หนีเพื่อให้ห่างไกลนี้จะทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วยที่รุนแรงหลังจากที่เขาดื่มน้ำที่นี่เจ็บปวดจริงหายอย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งแต่นั้นมาเมืองจะถูกเรียกว่า "เมืองน้ำ" เงียบสงบและปลอดภัยเฝ้าฤดูใบไม้ผลิของชีวิต คุณจะเห็นเรามีความเชื่อโชคลางเพื่อให้มีผู้รอดชีวิตวิธีตำนานออก เราผ่านเมืองผ่านถิ่นทุรกันดาร กลับไปที่ลมมรสุมร้อนอบอุ่นหัวฝนที่ตกลงมา จุดสิ้นสุดของถนนเป็นสะพานก็พาเราข้ามทะเลสาบ ด้านบนของภูเขาเมื่อแดดคลื่นสึนามิที่อยู่ห่างไกลจากเราไปไกลมาก การเดินทางความฝัน ตลอดการเดินทางในการรักษาตำนานของเรา ขนหงส์ตกอยู่บนฝ่ามือของคุณคุณหัวเราะที่ดูดีเช่นเดิม ฉันหวังว่าพระประสงค์ของพระเจ้าให้เราช่วงเวลาแห่งความมหัศจรรย์ ขอให้เราก็จะกลายเป็นประชากรโลกที่มีตำนานปากสวดมนต์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้นผมจึงมักจะมีการลืมตามองเพดานอีกครั้งในหัวนึกถึงสวรรค์ส่งลงมาให้เราทดลองจนฟ้าเริ่มสว่างจากหน้าต่างเสียงนกร้อง . . . . . . . แล้วเขาก็ง่วงกระซิบและลูบที่ดวงตาพูดกับผมก่อน . . . . . . .











4 เดือนผมเริ่ม . . . . . . . บังคับตัวเองให้ลืมเวลาเพียงจำคุณได้ . . . . . . .

แต่มองเธอเหมือนเป็นขวดแก้วที่แยกจากดินและรากของดอกไม้ , เนื้อที่ , ก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้ . . . . . . . ครั้งแรกที่ผมเห็นชัดเจนและช้ามากในชีวิตการเป็นคนรักของฉันเอง

ฉันต้องไปโทษ . . . . . . . ใครโหดร้ายแบบนี้ . . . . . . .

ไม่มีสติไปตามถนนเดินด้านข้างของป่าหนาแน่นหรือเบาบางหรือ . . . . . . . โดยจุดสิ้นสุดของเส้นทางสู่ยอด . . . . . . .

. . . . . . .

" ฮยอน ! ฉันปีนภูเขาที่สูงที่สุด . . . . . . .

ทุกข์เหล่านั้นก็จะเป็นอย่างที่คุณพูดผมโยนมันไว้บนพื้น ? . . . . . . .

ภูเขาลมผสมกับกลิ่นดิน . . . . . . .

ผมจะตะโกนว่าอยากเรียกชื่อคุณแต่ปากแต่เพียงเสียง . . . . . . . .

จากที่นี่ไปที่ท้องฟ้าใกล้ๆ . . . . . . .

นั่นคือไม่ว่าจะเป็นเทพหรือเป็นเทวดาหรือนางฟ้านักบุญ -- ปัญหา

ฟังความปรารถนาของฉัน ! . . . . . . .

ขอให้ท่านอย่าเอาเขาไป . . . . . . .

ก่อนที่เขาจะได้รับหนักเกินไปก็ยังไม่ได้เหมือนกัน

ความสุขที่แท้จริง . . . . . . .เขาก็อายุ 21 ปี . . . . . . .

ผมยังเป็นหนี้เขามากเกินไปและไม่ชดเชยเมื่อฉันเป็นเพื่อนกับเขาไปตลอดชีวิต . . . . . . .

อย่าเอาเขาไปส่งเขาให้ฉัน . . . . . . . . . . . . . .

ฉันจึงคุกเข่าลงบนภูเขาและติดใบไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน . . . . . . . กิ่งไม้เล็กๆที่แตกในมือมีแรงเสียดทานผิวและผมก็อยู่ในนี้สีสันแสบเอ่ยเสียง . . . . . . .

---

จากเวลาที่ฉันพยายามที่จะเก็บอารมณ์ตัวเองเหมือนก่อนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเดินกับเค้า . . . . . . .

เขายังคงนั่งอยู่ที่ม้านั่งที่เห็นผมกลับมาเขารีบเงยหน้าขึ้นฉันหัวเราะ . . . . . . .

แต่รอยยิ้มที่เจ็บปวด . . . . . . .

" " " " " " มา . . . . . . . .

" " " " " " " " . . . . . ." " " " " " " ฉันเอื้อมมือไปหยิกแก้มของเขาอยากให้บรรยากาศผ่อนคลายบ้าง . . . . . . . " " " " " " รอนานแล้ว . . . . . . . " " " " " " " " " " " " "

ไม่ได้ปีนไปด้านบนของภูเขา . . . . . . . ? ? ? ? ? ? ?

" " " " " " " " " " " " " ใช่ . . . . . . . " " " " " " " " " " " " " ผมพยักหน้ารับอย่างที่คุณพูด . . . ชีวิตจะดีขึ้นทุกวัน . . . . . . .

" " " " " " " " " " " " " อืม . . . . . . . . . . . . . . เราเป็นตำนานจะเป็นจริง . . . . . . . " " " " " " "

ฉันได้ยินอึ้งไปเล็กน้อยมองเขายิ้มๆดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา . . . . . . .

" " " " " " ก็ . . . . . . . . . . . . . . คุณยายคนหนึ่งที่ยังนั่งอยู่ตรงนี้ . . . . . . . เธอเล่าตำนานของที่นี่ . . . . . . . . เรื่องน้ำ . . . . . . .

" " " " " " " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " " " " " " " ชานด้วย

อ่า . . . ขอบคุณครับ

" " " " " " " " " " " " " คนโง่ . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " " " " " " "

. . . . . . . . . . . . . . เราเชื่อในตำนานจะเกิดขึ้นก่อนที่คุณจะเป็นอดีตที่ผมป่วยก็จะดีขึ้น . . . . . . . " " " " " " "

ไม่เกี่ยวกับความฝันความหวังเขาบอกว่าต้องตั้งใจ . . . . . . .

" " " " " " ทุกอย่างจะดีเอง . . . . . . . . . . . . . . คุณไม่คิดว่ามันรุนแรงและชาน . . . . . . .

" " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . ทุกอย่างจะดีขึ้น . . . . . . . " " " " " " " ผมให้เขาดึงเข้าไปในอ้อมแขน . . . . . . .

---

เมืองอีวี่ . . . . . . . . . ชื่อเมืองในภาษาละตินคือ " น้ำ " หมายถึง . . . . . . .

ตำนานในยุคสงครามหนึ่งในเหยื่อของขุนนางผู้นี้คือทุกข์จากโรคนี้เขาดื่มน้ำหลังจากการเจ็บป่วยอย่างน่าอัศจรรย์พอดี . . . . . . . ตั้งแต่นั้นมา , เมืองนี้จะถูกเรียกว่า " เมืองน้ำ " ที่เงียบสงบและปลอดภัยปกป้องชีวิตของฤดูใบไม้ผลิ . . . . . . .

คุณจะเห็นเราเชื่อเรื่องโชคลางและชีวิตของเราจะมีลักษณะเหมือนฉากในตำนาน

เราข้ามผ่านป่าเมืองร้อน . . . . . . . ไม่ได้เจอหน้ามรสุมพัดตกฝนที่จุดสิ้นสุดของถนนคือสะพานพาเราข้ามน้ำ . . . . . . . แดดเมื่อขึ้นไปบนภูเขาของคลื่นสึนามิในสถานที่ห่างไกลจากเรา . . . . . . .

ความฝันของการเดินทาง . . . . . . . ในการเดินทางทั่วสามารถรักษาเราเป็นตำนาน . . . . . . .

หงส์ขนลงในฝ่ามือของมือของคุณและคุณหัวเราะที่ดูดีเช่นเดิม . . . . . . .

หวังว่าพระเจ้าจะให้เราสักครู่

สงสัย . . . . . . . ให้เราเป็นคนปากขับขานตำนาน